70. urodziny Haliny Łabonarskiej

15 sierpnia 2017 roku swoje 70. urodziny obchodzi Halina Łabonarska.

Halina Łabonarska urodziła się 15 sierpnia 1947 roku w Gdańsku. Jest absolwentką Wydziału Aktorskiego Szkoły Filmowej w Łodzi (1970). Pierwsze kroki w zawodzie stawiała w Teatrze im. Bogusławskiego w Kaliszu. Potem przeniosła się do Poznania do tamtejszego Teatru Nowego. Od 1977 roku występowała na deskach warszawskiego Teatru na Woli, a w latach 1980–1983 i 1988–1989 była zatrudniona w Teatrze Dramatycznym w Warszawie. Na początku lat 90. dostała etat w stołecznym Teatrze Polskim, a następnie od 2005 roku w nie mniej prestiżowym Teatrze Ateneum. W 2014 roku wróciła do Teatru Dramatycznego. W ciągu trwającej już od ponad czterech dekad jakże bogatej w niezapomniane role kariery teatralnej współpracowała z tak wybitnymi twórcami teatru jak m.in.: Jerzy Jarocki, Kazimierz Dejmek, Gustaw Holoubek, Maciej Prus czy też Janusz Wiśniewski.

Obfite lata 70. i 80.

Na ekranie zadebiutowała w 1976 roku rolą bohaterki w telewizyjnym filmie „Trochę wielkiej miłości” w reżyserii Pawła Kędzierskiego. Miała już wówczas w swoim artystycznym dorobku kilka ról w spektaklach telewizyjnych, w tym m.in. kreację Barbary Niechcic w „Nocach i dniach” Izabelli Cywińskiej. Za swoją kolejną filmową rolę, Anki Malewskiej w „Aktorach prowincjonalnych” Agnieszki Holland, zdobyła nagrodę aktorską na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku. Została również wyróżniona nagrodą za rolę kobiecą na Koszalińskim Festiwalu Debiutów Filmowych „Młodzi i Film” (1979). U tej samej reżyserki zagrała jeszcze raz kilkanaście lat później, matkę Leni w słynnym, wojennym dramacie psychologicznym „Europa, Europa”.  W swoich filmach obsadzali ją również Ryszard Bugajski oraz Stanisław Różewicz. U pierwszego z wymienionych wystąpiła w roli Barbara Stankiewicz-Kuczeray, szefowa produkcji w zakładach odzieżowych, a później naczelniczki miasta Grodniki, w filmie „Kobieta i kobieta”.  U drugiego Klarę Howard, nauczycielkę na pensji pani Latter, w psychologicznej „Pensji pani Latter”. Krzysztof Zanussi zaangażował ją do swojego „Roku spokojnego słońca”, a Jerzy Hoffman  do wojennego obrazu „Wedle wyroków twoich…”. Zagrała też lekarkę na Pawiaku w „Umarłem, aby żyć” Stanisława Jędryki czy też mamę Idy w filmie dla młodzieży „ESD” w reżyserii Anny Sokołowskiej.

W kinie sporadycznie

Od lat 90. gra z powodzeniem głównie w teatrze. Występuje też w serialach telewizyjnych (m.in. „Barwy szczęścia”, „Kryminalni”, „Samo życie”). Na dużym ekranie pojawia się raczej rzadko. W swoim filmie obsadził ją m.in. Juliusz Machulski. W wyreżyserowanej przez niego komedii „Vinci” Halina Łabonarska wcieliła się w postać Heleny Antończyk, dyrektor Muzeum Czartoryskich. U Feliksa Falka w obsypanej nagrodami „Joannie” zagrała matkę tytułowej bohaterki. Natomiast Antoni Krauze powierzył jej rolę matki Niny w głośnym „Smoleńsku”, poświęconym katastrofie lotniczej, do jakiej doszło 10 kwietnia 2010 roku, w wyniku której zgineło 96 osób, w tym prezydent RP Lech Kaczyński.

Halina Łabonarska jest m.in. laureatką Dorocznej Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w kategorii: Teatr (2017). W tym samym roku została również odznaczona Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”.

15.08.2017