Nie żyje operator filmowy Wiesław Zdort





15 stycznia 2019 roku zmarł operator filmowy i wykładowca akademicki Wiesław Zdort. Miał 87 lat.

Wiesław Zdort ukończył studia na wydziale operatorskim w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi w roku 1956, dyplom uzyskał w roku 1979. W pierwszych latach działalności pracował jako asystent operatora i drugi operator z Kurtem Weberem. Współpracował także z operatorami: Jerzym Lipmanem i Jerzym Wójcikiem przy filmach zaliczanych do nurtu szkoły polskiej. W początkach swojej kariery filmowej pełnił na planie również rolę fotosisty. Od roku 1987 Wiesław Zdort wykładał w Łodzi na PWSFTviT na wydziale operatorskim. W 1995 roku został mianowany profesorem sztuki operatorskiej.

Dorobek artystyczny

Samodzielnym debiutem Wiesława Zdorta jako autora zdjęć był film w reżyserii Kazimierza Kutza „Tarpany” z 1961 roku. Także w latach późniejszych Zdort wielokrotnie pracował przy filmach tego reżysera, a także licznych filmach swojej żony, Barbary Sass-Zdort. Wiesław Zdort stworzył ponadto zdjęcia do kilku spektakli Teatru Telewizji, w tym m.in. „Szklanego klosza” (1996 r.), „Nocy Helvera (2000 r.) i „Gier miłosnych” (2003 r.) – wszystkie w reż. Barbary Sass-Zdort.

Wiesław Zdort jest m.in. autorem fotosów do filmu „Popiół i diament” Andrzeja Wajdy, był także twórcą zdjęć do wielu innych dzieł polskiej kinematografii, w tym „Dekalogu I” w reż. Krzysztofa Kieślowskiego (1988 r.), „Bruneta wieczorową porą” w reż. Stanisława Barei (1976 r.) oraz seriali telewizyjnych, m.in. „Syzyfowe prace” (1998 r.) i „Szaleństwo Majki Skowron” (1976 r.). Najwięcej filmów, bo 12 zrealizował z żoną Barbarą, współpracując z nią od 1973 roku, m.in. przy „Tylko strach” (1993 r.), „Jak narkotyk” (1999 r.) i „W imieniu diabła” (2013 r.). 

Wiesław Zdort był „uczniem” Kurta Webera, operatora, którego był asystentem, a który wcześniej pracował z Kutzem. Janusz Skwara poświęcił szkic warsztatowi operatorskiemu mistrza i ucznia zatytułowany „Weber i Zdort”, podkreślając ich wspólne cechy, które nie pozostały bez wpływu na kształt filmowych dzieł Kutza, z którym to później Zdort odnosił największe sukcesy zawodowe.

Wyróżnienia

Wiesław Zdort otrzymał dwukrotnie nagrodę za zdjęcia na festiwalu w Łagowie – w 1970 roku za zdjęcia do filmu „Sól ziemi czarnej” Kazimierz Kutza i w roku 1972 za „Słońce wschodzi raz na dzień” Henryka Kluby. W 1995 roku na festiwalu w Gdyni otrzymał nagrodę za zdjęcia do filmu „Pokuszenie” Barbary Sass. W roku 2005 wraz z Kazimierzem Kutzem otrzymał nagrodę dla polskiego duetu reżyser – operator na Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Autorów Zdjęć Filmowych Camerimage w Łodzi. Dwukrotnie, w 1966 i 1970 roku otrzymał Nagrodę Państwową I stopnia, a w 1962 roku nagrodę Ministra Kultury i Sztuki III stopnia. Był członkiem Stowarzyszenia Filmowców Polskich.

Pogrzeb Wiesława Zdorta odbędzie się 18 stycznia 2019 roku o godz. 10.15 na Powązkach Wojskowych w Warszawie.

Na podstawie informacji PAP i Culture.pl


15.01.2019