Sąsiady

Data premiery: 20-03-2015
Reżyseria: Grzegorz Królikiewicz

scenariusz i reżyseria Grzegorz Królikiewicz
zdjęcia Krzysztof Ptak
scenografia Zbigniew Warpechowski
kostiumy Beata Tumkiewicz
charakteryzacja Waldemar Pokromski, Beata Rółkowska
dźwięk na planie Jan Freda
montaż Cezary Kowalczuk
kierownik produkcji Zofia Wieczorek

producent wykonawczy Jolanta Tobota
producent Łukasz Barczyk
produkcja Studio Filmowe Kadr
współfinansowanie
Polski Instytut Sztuki Filmowej, Urząd Miasta Łodzi
dystrybucja Kino Świat

obsada
Marek Dyjak (Ważniak), Kamila Wojciechowicz (Zostawiona), Andrzej Lipiński (Noblista), Ewa Dałkowska (Pielęgniarka), Sławomir Sulej (Sąsiad), Krystyna Tkacz (Sąsiadka), Ewa Błaszczyk (Sąsiadka), Ryszard Mróz (Sąsiad), Tomasz Bieszczad (Nawiedzony), Mirosława Marcheluk (Żona Nawiedzonego), Katarzyna Herman (Współmałżonka), Jacek Poniedziałek (Współmałżonek), Lech Dyblik (Właściciel syrenki), Zofia Bielewicz (Staruszka), Bogdan Koca (Tajniak), Artur Krajewski (Przestraszony), Ewa Kustusz (Żona Przestraszonego), Anna Mucha (Niewierząca Sąsiadka), Mariusz Pudzianowski (Wikary), Sandra Korzeniak (Sąsiadka ze snami), Agnieszka Podsiadlik (Sąsiadka od snów), Sebastian Łach (Mąż Sąsiadki ze snami), Paweł Wiśniewski (Sąsiad z naprzeciwka), Piotr Głowacki (Mąż od łazienki), Barbara Lubos-Święs (Żona od łazienki), Michał Szewczyk (Bardzo Szczupły), Edward Kusztal (Śmieszek), Marcin Ehrlich (Sąsiad Nawiedzonego), Milena Lisiecka (Sąsiadka Nawiedzonego), Elżbieta Mielczarek (Właścicielka syrenki), Dorota Kiełkowicz (Żona sąsiada z dołu), Anna Grzeszczak-Hutek (Żona sąsiada z dołu), Maciej Ferlak (Sąsiad z góry), Bogusław Suszka (Sąsiad z dołu), Barbara Szcześniak (Sklepowa), Danuta Rynkiewicz (Sklepowa), Zbigniew Moskal (Sąsiad), Maciej Wilewski (Sąsiad)

kolor, 95′

Polska 2014

Opowieść o ludziach, którzy żyją obok nas, ale na co dzień ich nie dostrzegamy, wstydliwie spychając poza margines naszego świata, kształtowanego przez media. Film o ludziach bez perspektyw, bez szans, uparcie trwających w swej marnej egzystencji. Ludziach mieszkających we współczesnych gettach, zapomnianych przez rządzących, czyli tych, którzy przecież powinni się nimi opiekować…
Nie jest to jednak film tak pesymistyczny, jak mogłoby się wydawać – pełno w nim humoru, nieraz absurdalnego, pełno w nim przede wszystkim ciepła. Bo ci ludzie, choć często źli i występni, nie są pozbawieni ludzkich uczuć. Wręcz przeciwnie – wraz z rozwojem akcji dowiadujemy się, że owi prości ludzie mają tych uczuć znacznie więcej niż ci, którzy nimi gardzą. I że właśnie ci prości ludzie skłonni są poświęcić nawet siebie i swoje życie w imię miłości. A czy my, tzw. normalni ludzie, jesteśmy do tego zdolni?